به گزارش نسیم اقتصاد به نقل از خبرآنلاین، ماه رمضان که می‌رسد، ویترین قنادی‌ها فقط شیرینی نمی‌فروشد؛ عدد می‌فروشد. عددهایی که هر سال بزرگ‌تر می‌شوند و حالا به مرز نیم‌میلیون تومان رسیده‌اند. مرور قیمت زولبیا و بامیه از سال 1394 تا 1404، فقط روایت یک شیرینی سنتی نیست؛ روایت تغییر مقیاس پول در اقتصاد ایران است.

براین اساس، در سال 1394 هر کیلوگرم زولبیا و بامیه بین 10 تا 10 هزار و 500 تومان فروخته می‌شد. یک سال بعد، یعنی 1395، قیمت‌ها به 12 هزار تومان برای درجه یک و 11 هزار و 500 تومان برای درجه دو رسید؛ افزایش حدود 20 درصدی نسبت به سال قبل ثبت شد. بازار در این سال‌ها آرام و قابل مدیریت بود.

در سال‌های 1396 و 1397، روند صعودی ادامه یافت؛ هر کیلوگرم زولبیا و بامیه درجه یک از 12 هزار تومان به 14 هزار تومان رسید، معادل رشد تقریبی 17 درصدی ثبت شد. اما سال 1398 جهش قابل توجهی را تجربه کرد؛ قیمت هر کیلوگرم درجه یک به 20 هزار تومان و درجه دو به 18 هزار تومان رسید، افزایش حدود 43 درصدی نسبت به سال قبل رخ داد.

سال 1399، در بحبوحه کرونا و مشکلات اقتصادی، نرخ مصوب هر کیلوگرم زولبیا و بامیه مرغوب با رشد 20 درصدی  به 24 هزار تومان رسید.

اما بررسی ها نشان می دهد که از سال 1400، افزایش‌ها شتاب بیشتری گرفت. قیمت زولبیا و بامیه درجه یک 48 هزار تومان و درجه دو 38 هزار تومان تعیین شد که بیش از 100 درصدی نسبت به سال قبل رشد کرد.

در سال 1401، نرخ‌ها به 70 هزار تومان برای درجه یک و 60 هزار تومان برای درجه دو رسید؛ جهشی 46 درصدی نسبت به سال 1400 رخ داد. رمضان 1402، زولبیا و بامیه درجه یک 170 هزار تومان و درجه دو 140 هزار تومان شد که 143 درصدی نسبت به سال 1401 افزایش یافت.

رمضان 1403 نیز با رشد ادامه‌دار قیمت‌ها همراه بود: هر کیلوگرم درجه یک 255 هزار تومان و درجه دو 200 هزار تومان؛ جهش 50 درصدی نسبت به سال 1402 ثبت شد. و بالاخره رمضان 1404، رکورد تازه‌ای ثبت شد: زولبیا و بامیه درجه یک 495 هزار تومان و درجه دو 445 هزار تومان؛ رشد بیش از 4950 درصدی نسبت به سال 1394 رخ داد.

این آمار بیان می‌کند که زولبیا و بامیه صرفاً یک شیرینی سنتی نیست، بلکه یک شاخص اقتصادی ملموس است که وضعیت تورم، هزینه‌های تولید و قدرت خرید مردم را به شکل مستقیم بازتاب می‌دهد. برای خانوارها، افزایش قیمت این شیرینی هر سال یادآور فشار اقتصادی و تغییر اولویت‌های مصرف است.

با وجود افزایش بی‌سابقه قیمت‌ها، محبوبیت زولبیا و بامیه در سفره رمضان همچنان حفظ شده و تقاضای پایدار آن ادامه دارد. حتی افزایش 4950 درصدی قیمت طی یک دهه، نتوانسته است جایگاه این شیرینی را در میان مردم از بین ببرد.

در واقع، داستان زولبیا و بامیه نمونه‌ای عینی از تورم روزمره و فشار اقتصادی بر سفره خانوارها است؛ اتفاقی که هر سال با آغاز ماه رمضان بیشتر حس می‌شود و رسانه‌ها و کارشناسان را بر آن داشته است تا تحلیل‌های دقیق ارائه کنند.

بررسی قیمت زولبیا و بامیه در طول یک دهه، تصویری روشن از رشد چشمگیر هزینه‌ها و تأثیرات تورم بر زندگی روزمره مردم ارائه می‌دهد و آن را به یک شاخص قابل لمس اقتصادی در ماه رمضان تبدیل می‌کند.