متخصصان و پژوهشگران حوزه آب کشور با کسب جایزه بینالمللی صرفهجویی آب WatSave 2026 در بخش فناوری برای طرح «سیستم آبیاری زیرسطحی هوشمند» و ثبت چهار سازه تاریخی جدید در فهرست سامانههای آبیاری میراثی کمیسیون بینالمللی آبیاری و زهکشی (ICID)، مجموع سازههای ثبتشده جهانی ایران را به 16 اثر ارتقا داده و جایگاه چهارم جهان را از آن کشور کردند.
به گزارش
نسیم اقتصاد به نقل از پایگاه اطلاعرسانی وزارت نیرو(پاون)، متخصصان ایرانی با کسب جایزه بینالمللی صرفهجویی آب WatSave 2026 برای طرح «سیستم آبیاری زیرسطحی هوشمند» و ثبت چهار سازه آبی تاریخی جدید در برنامه میراث آبی کمیسیون بینالمللی آبیاری و زهکشی (ICID)، توانمندیهای علمی، فناورانه و پیشینه غنی تاریخی کشور در حوزه مهندسی آب و سازگاری با اقلیم را در سطحی جهانی تثبیت کردند.
در جریان اجلاس کمیسیون بینالمللی آبیاری و زهکشی (ICID)، طرح «سیستم آبیاری زیرسطحی هوشمند» از جمهوری اسلامی ایران در بخش فناوری (Technology Award) جایزه معتبر بینالمللی صرفهجویی آب WatSave 2026، با رأی هیئت داوران این کمیسیون، عنوان برگزیده جهانی را از آن خود کرد.
این طرح فناورانه توسط تیم متخصصان ایرانی به سرپرستی مهدی محرمپور و مشارکت سعید کاظمی تدوین و طراحی شده و با حمایت و معرفی کمیته منطقهای آبیاری و زهکشی استان قزوین به دبیرخانه این رویداد بینالمللی ارسال شده بود. در آیین رسمی اعطای جوایز نیز شیما کبیری، رئیس کمیته منطقهای آبیاری و زهکشی قزوین، تندیس و لوح این دستاورد علمی را به نمایندگی از ایران دریافت نمود.
ارتقای جایگاه ایران به رتبه چهارم جهان در ثبت میراث تاریخی آب
همزمان با برگزاری نشست برنامهریزی کمیسیون بینالمللی آبیاری و زهکشی (IEC Plenary Meeting of ICID)، اسناد و جوایز ثبت چهار سازه آبی تاریخی جدید ایران در چارچوب برنامه «سامانههای آبیاری میراث تاریخی» (Heritage Irrigation Structures - HIS) به هیئت اعزامی کشور اهدا شد.
بنا بر گزارش کمیته ملی آبیاری و زهکشی ایران، با الحاق این چهار اثر ارزشمند مهندسی کهن در سال جاری، شمار سازههای آبیاری تاریخی ثبتشده جهانی ایران در چارچوب این برنامه بینالمللی به 16 سازه افزایش یافت؛ آماری که جایگاه تخصصی ایران را در پله چهارم جهان در حفاظت و معرفی میراث تمدنی آب تثبیت کرد.
پیوند فناوریهای نوین و دانش بومی در مدیریت پایدار آب
این توفیق همزمان در دو عرصه نوآوری فناورانه و میراث تمدنی، گواهی روشن بر توان دانشی متخصصان معاصر در بهکارگیری فناوریهای هوشمند برای مدیریت مصرف و سازگاری با کمآبی از یکسو، و ژرفای مهندسی سنتی آب در ایران باستان از سوی دیگر است. همچنین این موفقیتها، اثربخشی ساختار کمیته ملی و کمیتههای منطقهای آبیاری و زهکشی کشور را در معرفی فرصتها و ظرفیتهای آبی ایران در عرصه مجامع مرجع بینالمللی نمایان میسازد.
نظرات شما