به گزارش نسیم اقتصاد، سمانه محرمی‌نمین، دبیر اتحادیه مشاوران املاک، در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به اجرا نشدن قانون پیش‌فروش مسکن اظهار کرد: متأسفانه موضوع اجرای قانون پیش‌فروش مسکن به نتیجه نرسیده است. قرار بود این قانون در سامانه کاتب بارگذاری شود، اما الزامات اصلی آن همچنان مغفول مانده است.

وی افزود: زمانی که پیش‌فروش مسکن انجام می‌شود، ملک باید در شهرداری دارای شناسنامه فنی باشد. همچنین لازم است برای سازنده و مالک، حساب امانی ایجاد شود تا خریدار بتواند وجه خود را در آن حساب واریز کند و سرمایه‌گذاری امنی داشته باشد. از سوی دیگر، سازنده نیز باید مبلغی را به‌عنوان ضمانت در این حساب قرار دهد، اما در حال حاضر هیچ حساب امانی برای این منظور در نظر گرفته نشده و تمام این الزامات مغفول مانده است.

الزامات قانونی پیش‌فروش مسکن مغفول مانده

دبیر اتحادیه مشاوران املاک بیان کرد: اگر مسیر پیش‌فروش مسکن را باز کنیم، مردم بسیار راحت‌تر می‌توانند خانه بخرند. نمی‌توانیم کتمان کنیم که پیش‌فروش مسکن یکی از راه‌های خانه‌دار شدن جوانان است. پیش از سال 1390 نیز افراد زیادی از این طریق صاحب‌خانه شدند و این موضوع واقعیتی است که نمی‌توان نادیده گرفت.

وی با اشاره به حرکت تقاضای بازار مسکن به سمت واحدهای کوچک‌متراژ گفت: مسئله این است که این واحدها چه بخش‌هایی از زندگی خانوادگی را تحت تأثیر قرار می‌دهند؟ آیا قرار است فرزندآوری محدود شود یا فضای پذیرایی و امکان رفت‌وآمد مهمانان از خانه‌ها حذف شود؟

واحدهای 25 تا 40 متری بیشتر به خوابگاه شباهت دارند

محرمی‌نمین تصریح کرد: خانه‌های کوچک‌متراژ، به‌ویژه واحدهای 25 تا 40 متری، عملاً به خوابگاه شباهت دارند و این رویکرد مستقیماً نظم خانواده‌محور را هدف قرار می‌دهد. در چنین فضایی، خانواده با محدودیت‌های متعددی برای زندگی روزمره مواجه می‌شود و حتی فکر کردن به فرزندآوری نیز می‌تواند دشوار باشد.

وی با تأکید بر ضرورت توجه به اصول معماری در طراحی واحدهای مسکونی ادامه داد: باید به‌تدریج این نظم را در نظر بگیریم که هر فرد در خانواده به متراژ مشخصی برای آسایش نیاز دارد. اصول معماری نیز بر همین مبنا، فضای مناسب برای زندگی را در نظر می‌گیرند. اگر این اصول رعایت نشوند، قطعاً آرامش روانی خانواده آسیب می‌بیند.

دبیر اتحادیه مشاوران املاک در پایان خاطرنشان کرد: باید مشخص کنیم که آیا قرار است مجردپروری کنیم یا خانواده‌ها را به زندگی در فضاهای کوچک و محدود قانع کنیم؛ زیرا این دو رویکرد با یکدیگر تفاوت دارند. از نظر من، این طرح بیشتر به مجردپروری منجر می‌شود تا تأمین نیازهای خانواده‌محور در بازار مسکن.